sed fac, quod numquam accidisse probabis, histriones severa aliqua lege constrictos intra modestiæ fines contineri posse, ac sacras tantum historias cum dignitate referre : contendo non minus cum morem religionis sanctitati fore exitialem, neque minus dedecus reipublicæ afferre, qui enim conveniat ab hominibus turpibus divorum res gestas referri, eosque Francisci, Dominici, Magdalenæ, Apostolorum, ipsius etiam Christi personas sustinere ? […] Quod theatris etiam concederemus si a tirpitudine penitus recederent, essetque ea ars aut reipublicæ necessaria, aut quae intra fines honestatis ullis legibus magistratuumque severitate contineri posset, sanarique histriones genus hominum corruptissimum, pretioque venale, atque eo vela daturi, ubi major spes quæstus affulserit. […] Sed nimirum gens Judæorum satis numerosa futura erat, quando a flumine Ægypti usque ad fluvium magnum Euphratem imperii fines aliquando protulit Genes. cap. 15. vers. 18. lib.

Cette métamorphose de l’ane d’or est prise des dialogues de Lucien ; autre libertin de son tems : dont les dialogues souvent aussi libres, sont plus ingenieux & plus fins.